YOL -7

Yolumuz elbette birbirimizi anlamaktan geçecek!
Er ya da geç bilemiyorum ama bir gün mutlaka!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15 / Orta Doğu

KURBAN

daha dün giden yiğitlerin
                        tutulmadan yası
bugün bir çocuğa daha ad oldu
                                   kendi öz babası
....................
boğuluyoruz
boğuluyoruz
boğuluyoruz

ve hep
       kendi kıyımızda

ve Musa boğuldu

İsa çarmıhta
Muhammed..
           bir mağarada unutuldu!

unuttuk işte böyle 
nerden nasıl geldiğimizi

yürüyerek
geçemeyiz artık biz bu denizi
ve öldürmedik henüz
                      en sevdiğimizi

al başını da iki elinin arasına
düşün
ve yaptıklarına yan
yalnız İbrâhim'in değildi
                                     o imtihan

su boğar
ateş yakar
tufan yıkar bizi

cennete gidecektik
kaydı ayağımız
               düştük birbirimize
sahip çıkamıyoruz artık
ne dünyaya
           ne de develerimize!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Ankara

TOPRAK

topraktan yaratıldın
çamurdan değil
çirkinleşme!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Ankara

HATA

Sanırım biz en büyük hatayı
"Kuran'ın yere düşürülmemesi gerekir." gerçeğini; Kuran'ı yalnızca belden aşağıda tutmayıp onu yüksek yere kaldırmak şeklinde anlayarak yaptık!

Bir Tarih Öğretmeni

Eylül'15/Ankara 

SİYASET

Yakından tanımadığımız kişilere duyduğumuz kızgınlık ya da aşırı sevgi gerçek dostlarımızla aramıza girmemeli!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Ankara

BİZ

aynı kurbanı bölüşen
aynı hırkayı giyen
                        insanlarız biz
bir tas çorba
              doyurur bizi
ve biliriz birbirimizi
günde beş vakit
        temizleyip de ellerimizi
açarız aynı göğe
sanmasınlar ki araftayız
aynı kubbenin altında
                    aynı saftayız biz

Dicle bizimdir
Sakarya senin
derdimiz, derdin!
kahrımızsa, kederin!
Korkma!
sonu gelmez
                     bu kardeşliğin!

evet
deliyiz biraz
hem yardan geçeriz
                 hem serden
hadi tut elimi,
tut elimi ayağa kalkalım
          şu düştüğümüz yerden!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Ankara

TAŞ-4

Atacak
yeterince taş olmadığını düşünüyorum bazen..

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Türkiye

KIYIM

her şey yazıyordu
her şey
            o kitaplarda!
okusak aydınlanacaktık
okumadık
kapkara bir yağmur
                          yağdı içimize
unuttuk ilerlemeyi
küçücük kelimelere takılıp da
                   düştük birbirimize!
ve şimdi
başımız ellerimizin arasında
                      mutlak olanı unuttuk!
ve bir çocuk daha kanatlanıp da
                                    yükselirken göğe
yüzümüz yere kapaklanıp da
                           kıyıya vurduk!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Orta Doğu yahut Uzak Avrupa