BİZ

aynı kurbanı bölüşen
aynı hırkayı giyen
                        insanlarız biz
bir tas çorba
              doyurur bizi
ve biliriz birbirimizi
günde beş vakit
        temizleyip de ellerimizi
açarız aynı göğe
sanmasınlar ki araftayız
aynı kubbenin altında
                    aynı saftayız biz

Dicle bizimdir
Sakarya senin
derdimiz, derdin!
kahrımızsa, kederin!
Korkma!
sonu gelmez
                     bu kardeşliğin!

evet
deliyiz biraz
hem yardan geçeriz
                 hem serden
hadi tut elimi,
tut elimi ayağa kalkalım
          şu düştüğümüz yerden!

Bir Tarih Öğretmeni
Eylül'15/Ankara