ÖDEV

son güne bırakılmış bir ödev gibiyiz

sabahlarsak yetişiriz belki 

biri bizi toparlamalı

ok da bizden ceylan da 

sahi bu kimin avı

biri "biz"i hatırlamalı

ve hazırlamalı bizi

sert geçecek bir kışa 

böyle geçemeyiz biz bu sınavı  

susadık

ne yapsak kanamıyoruz 

içimizde birikiyor bak her şey

biri bizi harlamalı

gelip geçenlerin

bakıyoruz sadece ardından

şöyle kana kana su içsek düzelir belki her şey

bir yayla pınarından

yayla pınarı

           daha kurumadan

imara açıyoruz her yeri ama

baca da yok artık tek başına oturduğumuz evlerde 

1 + 1 iki etmiyor artık 

yanıyoruz böyle kokusuz dumansız

biriken bu dumanlar nerden gidecek bilmiyorum

iyi bir imar planı lazım bir de iman

evet evet iman planı

bak burdan da kavga çıkar şimdi

biliyorum evet

çok da planlanabilir bir şey değil

çok iyi biliyorum

çarpa çarpa öğrenilen hatta en güzeli 

mecliste görüşülen bilmem kaçıncı yargı paketi çözer mi bu işi 

ya da müfredattaki değişiklikler bilmiyorum

sınav yapmaktan ders yapmaya vakit bulamıyoruz ki düküm sorma bana

kimsenin umrunda değil ama

kaynıyor sürekli

hepimizin

hep birlikte

aynı şeyi anlayacağı konular 

sonra

biz nasıl da geldik diyoruz

ya köpekler ölecek sokaktaki

                          ya da çocuklar denklemine

karanlık çökmeden çok güzeliz aslında

"uzaklaştırma" vererek çözülmediğini dertlerimizin

ne zaman anlarız bilmiyorum

kaç yıl daha lâzım takrîben

alışmadığımız biçimlerde ve

çalışmadığımız yerden çıkıyor hep sorular

kör nokta uyarı sistemimiz de

yalnızca

çarparsak giriyor devreye

raylar da yanlış yerlere döşenmiş sanki 

getirmiyorlar bizi 

                          birbirimize  

getirmiyorlar

                         bizi kendimize  

daha fazla "çiçekli pencere lâzım sanırım

ve rutubetsiz odalar"

kışa döndü burda hava

ama güneş görünüyor hâlâ

güneş

görünüyor hâlâ 

Murat Usta

Ekim'24 Ankara

KIŞ HAZIRLIĞI

hızla yayılması gerekiyordu sanırım bir hastalığın 
hatırlamak için 
                 yaprakların hışırtısını

ve hayalini kurarken güneşli günlerin

sonradan değil doğuştan olduğunu anladık hastalığımızın

ve kışa hazırlık için yığılan tomruklar gibi kalakaldık

düzelmeyecek şeyler de varmış yeryüzünde

                                                      biliyoruz artık

çaresizliğimiz

büyüklüğünde de değil düşmanın

kışı geçirebilir miyiz bilmiyorum

ama olsun

zaten

hep bir kışa hazırlık içinde geçmiyor muydu ömrümüz

öyle bakınca çok şey değişmemiş aslında 

yine birileri ulaşmaya çalışırken aşıya 

kazanç kapıları peşinde diğerleri de

dünya

nasıl dönerse dönsün

       mazlum hep karanlık tarafta

                                          mahsun da

ve kısıldı sesleri

sence de büyük bir haykırışa

hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

sorunlar büyüdükçe neden taş ararız etrafta bilir misin?

yeniden başlamak için her şeye

sapiens yerdeki taşın işe yarar bir şey olduğunu  fark ettiğinde ilk kez

çözmeye de başlamıştı dertlerini

şimdiki problemse taşın bırakılması artık

                                              ait olduğu o yere

evet biliyoruz her şeyin doğrusunu
ama sence de hep bir taşa

hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

evet

bazen ileri

çoğu zaman geri

ama yürüyoruz mütemadiyen

adımlarımız sıradan değil

az olmasa da çok da kalmadı 
sence de hep büyük bir yokuşa

hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

uçabilir miyim?

en büyük ve görkemli sorularından biriydi insanlığın yüzyıllarca

sence de hep bembeyaz bir kuşa hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

insanın gözünün gördüğüne inanmaması gereken bir çağı yaşıyoruz 
değer ver ama çok da önemseme

hele hiç uğraşma anlatmak için 
elleri varken

yeryüzündeki en büyük kanadı yapabilecek 

küçük bir kuşu kıskandı o yüz yıllarca

ve kıramadı boynundaki zinciri

dua ederken de çıkarma hiç aklından bunu

sence de hep büyük bir uçuşa hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

her şeyi sayabiliyoruz  artık 

her şeyi

ama her şeyi

ama 

sayılar anlatmaz yaşadıklarını

o biriktirmek isteyenler için

sence de büyük bir varoluşa 

hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

yerini bulurken yuvarlanan bütün taşlar

bizim için de bir şeyler vardır elbette

sence de hep büyük bir kurtuluşa 

hazırlık içinde geçmiyor mu ömrümüz

Ankara

Ekim, 2020

DUA -2

Sınav yaklaştıkça heyecanı derinden hissedenler için..

Ya Rabbi,

İçimdeki korkuyu, dışımdaki gürültüden ayır.

Bana sadece hak ettiğim kadarını değil,

çabaladığım kadarını da nasip et.

Aklımı berrak, zihnimi açık, kalbimi ferah eyle.

Bildiklerimi unutturma, bilmediklerimde şaşırtma beni.

Sınavın değil, sınayanın rızasını gözetmemi sağla.

Başarıyı tek ölçüt yapma bana,

çabanın da bir ibadet olduğunu hatırlat her an.

Yorgunluğumu dinçliğe, kaygımı güvene çevir.

‘Ol der ve oldurur’sun ya Rabbim,

Ben çalıştım, gayret ettim…

Gerisini sana bıraktım.

Ne olur;

Kalemim durmasın, zihnim şaşırmasın,

Emeklerim boşa çıkmasın…

Ve bilhassa:

Neticede her ne olursa olsun,

‘hayırlısı buymuş’ diyebileyim.

Bir Tarih Öğretmeni

Haziran'25 Ankara

İLERLEME

her şeye ulaşabiliyoruz artık
eskisi gibi değil

nüfus cüzdanında dedemin
ekmek karnesi vardı
benimse cüzdanımda
manyetik kelepçeler

kimi altı
kimi oniki aya ayarlı

onlar da ulaşabiliyorlar artık
eskisi gibi değil

Murat Usta
Haziran'18/Ankara

KUDÜS!

ayakta duran ya da devrilmiş her taşında saklı öğütler var

biliriz

ve biliriz kendimize varmadan

sana varamayacağımızı

evet eksiğiz 

ve hazır da değiliz bugün affet

ama sabret

dilimizin ucuna gelip de söyleyemediğimiz her şeyin hesabı sorulacak

ve boğazımızdaki her düğümün varsa bir bedeli tahsil edilecek

güneşin gözlerimizi kamaştırdığı

bir bahar sabahında yüzümüze yağmur değerken

ürkek yürüyüşlerimizin yerini

avcı nedir bilmeyen ceylanların dinginliği alacak

ve kainat yalnız bizim için yaratılmış sanma hoyratlığına varmadan

tadılacak nimetlerin en güzelleri

Kudüs

Ey Kudüs

yeryüzünün en güzel çiçekleri açacak yüzlerinde çocukların 

ve doyuracak meyvelerin

                           bütün bir cihanı

yetecek her şey herkese

ve yetinecek herkes

                        elindekilerle

Ekim'24, Ankara

filistin

ilk düğmesi yanlış iliklenen bir gömlek gibi üzerimizde

sonradan eklenen düğmeler de

yaranamadı kimseye bu yüzden 

iki yakasının bir araya gelmesini beklerken biz

bugün bir düğmesi daha koparıldı yerinden

"kalbi sökülmüş bir çağda" elbette bunun da bir anlamı olmayacak

kim daha çok ağladı ya da ağlayacak yarışı

                                                     başlar birazdan

günü geldiğinde herkes ağlar da 

kar hep güvendiğimiz dağlarda 

koç gönderir mi yine Cenabı Allah bilemem

bıçak ne zamandır hep İsmail'in* boynunda!

Temmuz 2024, Ankara

*İsmail Haniye'nin aziz hatırasına saygıyla.. 

ŞAMASKİ

gömdüler
ağaçların arasına gömdüler
düz ve verimli bahçelere gömdüler
yeni ekilmiş tarlalara
yangından sağ kalmış bahçelere gömdüler
yol kenarlarına dere kenarlarına gömdüler

yıkılmış evlerin yıkıntılarına gömdüler

üst
      üste
alt
 alta gömdüler
tek bir sıra halinde
ya da karmakarışık gömdüler

ezdiler
tanklarla ve sair araçlarla

devletler hukukunu

oslo sözleşmesini

insan hakları evrensel beyannamesini gömdüler

ayaktakini yataktakini kundaktakini ayırmadan gömdüler 

ne kadar kapatsalar da toprakla üzerini

açıkta kalan bir yara şimdi Şamaski

Murat Usta

Mayıs'21/Ankara