kara bir haberdir
tez duyulur
düşünce ateş
maden ocağına
ağırdır
keser kanatır hemen
sıcağı sıcağına
düşer ateş
bizim de birden dilimize
ve sonra
üç beş gün geçer unutulur
güleriz hemen
ağlanacak halimize
yıllar geçse de
kokusu yakar insanı
kapı ardında asılı bir gocuğun
ve asılı kalır gözleri hep pencerede
babası mezar taşına dönen
bir çocuğun
zaman geçer
yalnız aslı kalır acının
herkes bakar kendi türküsüne
ve geçen her gün
bir kütük gibi yuvarlanır o çocuğun üstüne
Bir Tarih Öğretmeni
Mart'16/Ankara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder