ÇANAKKALE

büyüktü Britanya
ve dolaşırdı destursuz
dünyanın hem karasında
                         hem denizinde
gözü,
kulağı ve eli vardı her yerde
                    güneş batmazdı üzerinde
Fransa
bir kralın
bir Fransızların ülkesiydi
hürriyet ve insanlık ateşiyle
                       tutuşsa da ikide bir
o da yaktı bastığı yerleri ânında
dünyanın
               karanlıkta kalan yanında..

ve basarak omuzlarına
                                kara kıtanın
yükseldikçe yükseldiler
söküp sattılar ciğerlerini toprağın
ve şimdi bakmadan yine
mevsimde kışa ve gözlerde yaşa
bekletmediler
                   onları da sürdüler bu savaşa

sustu insanlık

sustu sükut

karardı dünya

gökyüzünde güneş sustu

ve çelikten gölgeler

                            kinini kustu

Saldırdılar

kruvazör, drednot ve topla

Saldırdılar

Queen Elizabeth, Lord Nelson

ve Goliathla

ve Agamemnonla

Saldırdılar

gökte yıldız

kovanda arı kadardılar

üç bin yıl önceki zaferi de alıp arkalarına

Piyer Lermit'ten kalan
                        bir umutla saldırdılar

döverken toplar
                         bir sağı bir solu
Agamemnon biliyordu yolu
                                        atıldı hemen
tahta bir atla
       sızmıştı aynı yere
                                        çok önceden
ardından
       Bouvet, Ocean ve Soufren..
büyük bir gürültüyle girseler de boğaza
çoğu battı ya da yaralandı
çökerken bir devir
                     bambaşka bir devir aralandı

karaya çıkıp tutunsalar da az
                                                      biraz
kazdıkları çukurlara düşüp kaldılar
ve kararırken hava
ya da gün ağarmadan  daha
kara bağrından vatanın
                               sökülüp atıldılar

gün

gece

ve tarih

Homeros' un kalemiyle değil

süngüsüyle yazıldı Mehmetçiğin

Mehmetler

Ahmetler

Seyitler

1915'te

denizde, siperde 

ve ateşte dövüştüler

şükredip de her nefese

kuru ekmek

ve yağsız buğday çorbasını

                                    bölüştüler

ve sonra

suya ve toprağa değil

yükselip de göğe

bir milletin

               yüreğine düştüler
.....

ve yeniden ayağa kaldırmak için
                                            güzel günleri
havada yakaladı binlerce mermi
                                               bir diğerini

ve ne varsa

bir İngiliz kayığına binip de gelen

usulca çekildi sığındığı siperden 

ve suya düştü hepsi
            o en sağlam bağlandığı yerden

ve çekildiler
kırılan bir tespihten dökülen taneler gibi çekildiler
bir tövbekarın kalbindeki şer gibi
bir ihtiyarın gözlerindeki fer gibi çekildiler

ve yenildiler

beyaz bir buluta değil

fişek, dipçik, şarapnel ve 

                 süngüye yenildiler

daha uyanmadan dünya uykusundan 

güneşi doğuran kadınların
                  tertemiz dileğine yenildiler

Anadolu'dan

Makedonya'dan

Mezopotamya'dan akıp gelen

binlerce erin bileğine yenildiler

kara kuru

ya da

sarışın ve kısa

ama önüne geçtikleri orduyu

bir çağdan alıp
bambaşka bir çağa taşıyan

gözlerinde

derin bir denizin izleriyle yaşayan
ve tevekkül
evet tevekkül nedir anlamış
zabit ve kumandanların
küçük bir işaretine,
                              bir sesine
ve kafes nedir bilmeden
Hakka yürüyen aslanların
           son bir nefesine yenildiler

sıktılar boğazını
ama
ölmedi Türk!

Türk
         ölmedi!

bütün hesaplar
onu yakından görene kadar
güç, şan, şöhret ve yenilmezlik
Türkler
yüreğini namluya sürene kadar..

Biliyorlar bunu

sonra

daha da iyi bilecekler

ve yine gelseler 

  yine yenilecekler…

Murat USTA

Nisan'15 / Silopi