uzun bir yoldayız
varamasak da henüz
kendimize
ne biz Ankara'ya benzedik
ne de Ankara bize
ve
yeri
ve zamanı gelmedi diye
söylenmemiş her söz
ve cevaplanmamış her soru
kale gibi durur
belleğimizde..
istemesek de
gözlerimiz arıyor bak
İstanbul'u
galiba
ne galibiyiz biz bu savaşın
ne de topyekün mağlubu
hakim olamadığımız
uzuvlarımız var hâlâ
dört başı mamur bir cümle anlatamaz bizi
ya bir kelime fazlayız
ya da bir kaç harfimiz hep eksik
uzak diyarların yolcusuyduk
ağır geldi beynimiz bedenimize
sonra da böyle burda
karaya vurduk
ve şimdi
tomurcuklanıp da
açamayan günlerimiz kara
duyup da çığlığını
gidemediğimiz her yer
yara bize..
yürüyoruz
sarmak için yaralarımızı
yürüyoruz..
şükür ki
kendimize doğru
belki de bu
yalnızca Ankara'nın uğuru
İstanbul'u
fethedenin de
süngüyle temizleyenin de
kesişmişti bir zamanlar yolu
Ankara'da eski bir kalenin dibinde
o yol
bizi de terbiye ediyor şimdi
ve benzemesek de hiç birbirimize
yürüdükçe alıştık biz Ankara'ya
ve galiba Ankara da bize
Murat Usta
Haziran'17/Ankara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder