çiçekleri oku
ve hiç bir şiire basıp da geçme
biri yaradanın
diğeri yaradılmışların sırrını saklar içinde
ve ikisini de
açık havada gör mümkünse
kapalı kapılar ardında
daha güzel açsa da şiirler
şairleri
en aydınlık günlerinde görmeli
ve aydınlık günlerde de değmeli bir insanın eli bir diğerinin eline
karanlıkta sığınır zaten insan daha güvenli birine
çiçekler ve şiirler
biri varlıktan diğeri yokluktan beslenir
bilir misin
bir çiçek başka bir çiçeğe nasıl seslenir
ve yine
bir çiçek bir şaire
nasıl
anlatır derdini
yapraklarının arkasından
ve bir şair nasıl o çiçeğe dönüşür
bunca yaşadıklarının arasından
çiçek olmanın bedeli midir
kökünün hep aynı yerden saplanması dünyaya
söyle
şairliğin sınırlarını kim çizer
çiçekler mi
ya da şairliğin havası
bunca ses arasından nasıl solunur
ve aslında
hep aynı yere bağlandıkça mı çiçek olunur
şiirin insana anlattıkları mı
çiçeklerin şairlere
yaşattıkları mı
söyle
hangisine kul olunur
bir insanın kısacık hayatında
söyle
hangisi daha makbul olur
korkarım
artık
ne bir çiçeğe bakıp da hemen geçebileceksin
ne de şiirlere basıp da
biliyorsun artık
bir çiçeğin göründüğünde yanarken canı
şairin ki
görünmediğinde
Murat USTA
Ağustos'18/Ankara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder