İZ

korkma
batıdan da doğsa güneş
ne zamandır
ayırsalar da tırnağı etten
burdayız biz
kaç kere geldiler
kovamadılar bizi
                     bu cennetten

kovamazlar yine
ayırt edelim biz yeter ki
zehirlenenle
                    zehri vereni

su
bol ve temiz
toprak verimli
ama
hâlâ dağın bir tarafı kar
korku yok evet
ama
çok da sevinme
daha binbir
                    oyunları var

düşman olan bütün kılıçlar da çekilmedi daha
                       kınında
gerçek düşman
belki hâlâ
                en yakınında

bak

köylüler
yok ortalıkta
işçiler
yorgun kederli ve bezgin
sanırım yangını da böyle oluyor bu çağın
erise de karı
korkarım
rüzgarı kalacak bize
                            bu koca dağın
işçiler
birbirlerinden çok
                   kaldırımları tanırlar
takılmasa ayakları
arada bir
bir taşa
           hiç
               sarılamayacaklar

boyunlarına asılı
demir bir külçe gibidir "kader"
köşesinde değil
kıyısında yaşıyorlar hayatın
kızmıyorum
herkes için önemli olan
                     kendi geçimi
ama bu yüzden gurbet
bir süre bir yere gitmek değil
                            bir yaşam biçimi

hem
suçlusu başkaları da değil
biziz
her zaman biz
ahmak yarası değil
ahbap yarasıydı hep
bir şafak vakti ayağımızın altından çekilen taburelerin
             boynumuzda bıraktığı iz..

Şubat'18/Ankara
Murat Usta